De verhalen van Gerry en Terry – De laatste, de allerlaatste

Het seizoen is weer gevlogen. Wedstrijden gewonnen, wedstrijden verloren. Kampioenschappen gewonnen, kampioenschappen verloren. Zo’n beetje alles zat er weer in dit seizoen. Maar vooral ontwikkeling, goed spel en een hoop gewonnen wedstrijden.

Afgelopen zaterdag trad VEO 2 aan tegen het al gedegradeerde KOAG 3. Op de vooravond kregen we gelukkig te horen dat het KOAG was gelukt om met een team te komen. Er waren flinke personele problemen, waardoor de geschikte datum en tijd niet uitkwamen. De wedstrijd kon doorgang vinden, wetende dat VEO 2 voor sommigen een afscheidswedstrijd in petto had. Des te fijner was het dus dat er gewoon gekorfbald kon worden.

VEO 2 had geen kind aan KOAG en kon vrijuit korfballen. Doelpunten werden makkelijk verzameld. Het was vooral een wedstrijd om plezier te maken en een die in het teken stond van de laatste wedstrijd voor Dion, Alana, Daphne, Britt en Jiska. Allen ook via deze weg bedankt voor bewezen diensten! Uitslag: 26-10

VEO 1 had ook nog een wedstrijd op het programma staan. En wel tegen de Eibers. Eibernest wist wat het te doen stond. In deze gekke kleine poules ben je in de overgangsklasse veld niet zeker van je plekje als je derde wordt. Je moet behoren tot de zoveel beste nummers drie om volgend seizoen aanspraak te mogen maken op nog een jaar overgangsklasse.

Er was dan ook een heel ander Eibernest te zien. In de eerste wedstrijd vielen de doelpunten heel moeizaam voor de ploeg uit de Steenwijklaan, dit keer was dat aanzienlijk anders. En wisten zij een totaal van 19 doelpunten te scoren. Al bleek dit uiteindelijk niet genoeg.

Zo was de start dan ook voor Eibernest. Ze kwamen al snel op een 0-1 voorsprong via een handigheidje door weg te trekken bij de paal. Gelukkig wist VEO wel de druk erop te houden en bleef het bij deze ene goal voordat VEO zelf voor het eerst doel trof. Na vijf minuten spelen wist David via een afstandsschot de 1-1 binnen te werken. Maar kijkend naar het spelbeeld was dit niet zomaar een wedstrijd waarbij beide teams het seizoen “uit korfbalden”. Eibernest was gretig en VEO moest echt zijn best doen wilde het deze tegenstander verslaan. De wedstrijd liep gelijk op met over en weer doelpunten, maar Eibernest had de overhand. Op 10-8 waren ze in staat een vierpuntsrun te maken, waardoor zij zo net voor rust een voorsprong van 10-12 wisten te pakken. Gelukkig scoorde Karin net voor rust de 11-12. Zij drukte sowieso in aanvallend opzicht een flinke stempel op deze voor haar laatste korfbalwedstrijd.

VEO zou echt beter moeten gaan verdedigen in de tweede helft. Het had de vorige ontmoeting laten zien dat het veel beter was dan Eibernest. Tijd om de spreekwoordelijke duimschroeven eens aan te draaien.

Na rust is een veel beter VEO te zien. De verdediging is gretiger, lijnen worden beter dichtgezet. En in aanvallend opzicht gaat het ook beter lopen. VEO wordt nog wel gefopt met een trucbal zo net na rust, maar die gaat gelukkig mis. En zo weet Sanne snel daarna via een korte kans onder de paal de 12-12 binnen te werken. Meike maakt daarna de 13-12 met een afstandsschot en VEO heeft het heft weer volledig in handen.

Eibernest is niet van plan om op te geven. Vanuit de achterstand van 13-12 weten zij snel twee goals te maken en weer een voorsprong te pakken: 13-14. Zo blijft de gehele tweede helft op en neer gaan. VEO pakt bij 15-15 een voorsprong van twee punten via rake treffers van Bouke en Sanne, waarna Eibernest gelijk weer wat terugdoet en het gat verkleint. Vanaf 19-18 lijkt het verzet gebroken. Lucas scoort met een afstandstreffer de 20e voor VEO en de tijd is voor Eibernest te kort om de wedstrijd nog te doen kantelen. Even krijgen ze nog hoop met de 20-19 via een strafworp, maar dicteren doen ze niet meer en het spel wordt minder.

Het is tijd voor andere dingen. Tijd voor de publiekswissel van Karin. Na een laatste topwedstrijd met maar liefst vijf treffers sluit zij haar korfbalcarrière af. Karin, ook via dit verslag bedankt voor alles wat je voor VEO hebt betekend. De wedstrijd kabbelt nog wat door en de scheidsrechter fluit af bij een stand van 22-19.

Zo zit het seizoen erop. Een seizoen met ups en downs. De ups met mooie, magistrale overwinningen en kampioenschappen. En de downs met de vele blessures en personele problemen.

Dank aan iedereen die op zijn of haar manier klaarstond om de selectie door dit seizoen heen te helpen. De reserves van VEO 3, die meerdere keren klaarstonden voor VEO 2. Met name Melanie, die vaak genoeg bereid was om meerdere wedstrijden op een dag te spelen. Uiteraard Jiska en Daphne door het aansluiten in de zaal om ons te ondersteunen vanwege het tekort aan dames in de selectie. En Sylvia voor het invullen van meerdere wedstrijden in VEO 1. Bedankt!

En bovenal dank aan u als lezer en supporter. Menigeen volgde ons heinde en verre om te supporten. Heerlijk is dat, wetende dat je een uitwedstrijd speelt waarbij vaak de supporters van onszelf meer te horen waren.

Tijd voor korfbalvakantie. Tijd voor geen verplichtingen. Tijd voor andere dingen. Maar ook tijd voor een nieuw korfbalseizoen na de zomer. Met nieuwe doelen. En één doel is al bekend: u als supporter trekken naar de korfbalvelden, op weg naar wedstrijden winnen met leuk, tactisch en attractief korfbal.

Tot volgend seizoen!

Scroll naar boven