Door de opzet met kleine poules worden de returns snel gespeeld – zo snel zelfs dat er deze keer maar zeven dagen tussen zaten. Aan de ene kant ideaal, omdat je de vorige wedstrijd nog helder op het netvlies hebt. Aan de andere kant ongunstig als je op papier een sterkere tegenstander treft. Ook dit weekend was het aantal punten dat de selectie van VEO wist te behalen mager. VEO S2 sleepte een gelijkspel uit het vuur tegen Achilles S3 (14-14). VEO S1 moest opnieuw zijn meerdere erkennen in Fiks en verloor in de slotfase met 19-21.
Zo makkelijk als het vorige week ging, zo moeizaam had VEO S2 het deze keer tegen Achilles S3. Na een goede start verloor het team de grip op de wedstrijd. VEO S2 was niet in staat om afstand te nemen en al vroeg een voorsprong op te bouwen. Daardoor bleef Achilles geloven in een goed resultaat. Dat geloof kwam goed van pas: met nog een kwartier te spelen stond het weer gelijk, 11-11. De spanning begon zijn tol te eisen. Even leek Achilles de overwinning te grijpen, ware het niet dat VEO via twee rake vrije ballen alsnog een gelijkspel uit het vuur wist te slepen: 14-14. Een roemruchte voetballer zei ooit: “Als je niet kunt winnen, moet je zorgen dat je niet verliest.” Nou, deze past prima in dat rijtje. Het was geen hoogstaande wedstrijd, maar wel goed genoeg om een punt bij te schrijven en het gat op de ranglijst te behouden.
Ook VEO S1 had de return op het programma staan. Vorige week schreef ik dat VEO een goede wedstrijd speelde en zelfs korte tijd uitzicht had op de winst. Deze editie werd gekenmerkt door meer gelijkwaardigheid, waarbij in de slotfase de gelukkigste ploeg won. Een verdiende winnaar was er niet.
Vorige week opende VEO de score met de eerste goal, en ook afgelopen zaterdag was dat het geval: via een korte kans zette Bouke de 1-0 op het bord. Een aanval later stond het alweer 1-1 door Fiks. De wedstrijd ging gelijk op. Net als vorige week wist VEO een klein gat te slaan via goals van David en Lucas. Maar ook deze week draaide Fiks de duimschroeven aan. Niet veel later stond het 8-8, en via een korte kans kwam Fiks zelfs op een 8-9 voorsprong. De gelijkwaardigheid keerde terug, en liep door tot een ruststand van 12-12.
De tussenstand doet vermoeden dat VEO een sterke eerste helft speelde, maar tevreden was de ploeg niet. Normaal gesproken domineert VEO via een solide verdediging. Deze keer had het moeite om grip te krijgen op de wedstrijd. Aanvallend was het net genoeg om bij te blijven. Er was werk aan de winkel in de tweede helft.
Vorige keer zette Fiks vlak na rust de toon en maakte het al snel duidelijk dat er niets te halen viel. Deze keer had VEO daarvan geleerd. De tweede helft bleef spannend en gelijk opgaan. Kort na rust scoorde Fiks, maar Bouke maakte via een strafworp alweer gelijk: 13-13. Verdedigend stond VEO nu beter. Fiks moest harder werken voor hun doelpunten en de druk naar binnen werd beter gepareerd. Alles wees erop dat de spanning tot het einde zou aanhouden. De doelpunten kwamen moeizamer, en na de 18-18 van David (zijn achtste!) kon de wedstrijd nog alle kanten op. Het duurde lang voordat er weer werd gescoord. Kansen genoeg, maar de spanning speelde beide teams parten.
Even leek VEO op weg naar de overwinning door de 19-18 van Lucas. Maar Fiks wist snel gelijk te maken. Uiteindelijk was het een invaller die de wedstrijd besliste: met twee goals sleepte hij de punten binnen voor zijn vereniging.
Een dik compliment voor VEO. Moedig hoe het zich heeft geweerd tegen de nummer 16 van Nederland. Twee keer op rij moest Fiks alles uit de kast halen om te winnen. Sterker nog: pas in de dying seconds kon het afstand nemen van VEO.
VEO S1 kan zich nu opmaken voor twee finales: de komende weken spelen ze tegen de directe concurrenten in de strijd voor handhaving. Als VEO erin slaagt beide wedstrijden te winnen – met telkens twee doelpunten verschil – tegen respectievelijk Pernix en KOAG, dan komt het goed.
Zien we jullie aanstaande zaterdag in Leiden? We kunnen alle support gebruiken op weg naar de eerste punten van deze veldperiode. Tot dan!