De verhalen van Gerry en Terry – Trein volgens schema bij halte 4 via station handhaving

Het laatste weekend van een zaalseizoen waarin 2 punten werden verzameld, door VEO 2. Een zaalseizoen waarin VEO 1 al vroeg de beoogde doelen heeft gehaald en VEO 2 jammer genoeg het kampioenschap niet heeft binnen kunnen halen.

VEO 2 mocht aantreden tegen de kampioen van dit zaalseizoen: Valto 2. De vorige keer was VEO niet in staat deze sterke ploeg te verslaan, maar dit weekend dus wel. Je zag duidelijk een gretige ploeg die gebrand was om Valto te verslaan. Bij Valto miste juist net dat beetje overtuiging om er nog echt wat van te maken. Einduitslag: 22-18.

VEO 1 was, zoals eerder vermeld, in deze laatste ronde gekoppeld aan KVZ’23, mede-promovendus van dit seizoen. Maar deze promovendus doet het dit zaalseizoen zo goed dat zij verwikkeld zijn in een kampioensstrijd met Tempo en Achilles. Vorige week was KVZ niet in staat Achilles te verslaan. Hierdoor waren de kampioenskansen maximaal geslonken. Achilles hoefde later op de avond alleen maar te winnen en ze waren kampioen. KVZ won toch maar even voor de zekerheid van VEO, zodat ze later op de avond nooit in een baalmodus zouden komen mocht Achilles het niet voor elkaar boksen.

De eerste helft was een mooie gelijkopgaande strijd. Net zoals in de thuiswedstrijd tegen Tempo was VEO ook dit keer niet van plan zomaar de punten cadeau te doen. De wedstrijd werd geopend met een goal van Casper, waarna niet veel later de 1-1 viel door een snelle counter van KVZ.

VEO had verdedigend de overhand. Aanvallend was het allemaal niet zo goed, maar verdedigend was het goed genoeg om aanvallend het voortouw te nemen. Pas bij de stand van 5-5, via een schot van Bouke, wist KVZ voor het eerst een voorsprong te pakken van twee doelpunten. Gelukkig wist Bouke daarna tot twee keer toe te scoren en was de stand weer gelijk getrokken: 7-7.

Over en weer werden nog doelpunten gemaakt, waarbij Thom net voor rust via een afstandsschot de 10e van VEO binnenschoot. Zo ging VEO met een voorsprong de rust in en moest KVZ dus nog wel echt even zijn best doen om te winnen deze avond.

De tweede helft was aan VEO-zijde van een ander niveau. Het verschil tussen helft één en helft twee was veel te groot. De doelpuntenmachine viel wat stil, ondanks de snelle openingstreffer net na rust uit de handen van Thom. Tot 12-12, opnieuw via een goal van Thom, wist KVZ uit te lopen naar een 12-17-voorsprong.

De druk werd niet goed genoeg opgevoerd. De kansen die werden gecreëerd vonden geen doel. Er miste deze tweede helft net dat beetje gogme om te winnen. Zoals vermeld merkte je dat KVZ toch in de rust had besproken om door te schakelen en deze avond wel te winnen, om een scenario van “zie je nu wel hadden we maar” te voorkomen.

Vanuit een strafworp doet Bouke nog iets terug: 13-17. Maar eigenlijk is de wedstrijd bij deze stand wel gespeeld. Sterker nog: KVZ loopt uit naar maar liefst 15-23. Gelukkig weet VEO nog ergens een beetje energie te vinden om de stand dragelijker te maken, want het zaalseizoen afsluiten met een veegpartij verdienen ze ook niet.

Vanuit 16-24 vallen dan ook gelukkig nog goals via de invallers. Alana mag in “haar” gebied de 17e binnenschieten, waarna een aantal aanvallen later Ivan de 18e  en 19e  (19-25) op het scorebord zet. Een eindstand die wat meer recht doet aan de wedstrijd. KVZ’23 wint en neemt het zekere voor het onzekere. Later op de avond blijkt dat Achilles dit niet meer laat lopen en zich mag kronen tot kampioen van deze spannende overgangsklassepoule. Gefeliciteerd!

Zo mag VEO trots zijn op het zaalseizoen dat de ploeg van Schippers en Hereijgers heeft neergezet. Een seizoen waarin voor het eerst geroken mocht worden aan een divisie die overgangsklasse heet. En wat heeft de ploeg het goed gedaan, maar vooral: wat heeft de ploeg stappen gemaakt en laten zien dat het op dit niveau thuishoort. Het is geëindigd op de 4e plek. En qua ontwikkeling verdiende het misschien zelfs wel meer… Het is namelijk in staat gebleken om twee keer te winnen van een kampioenskandidaat.

Prima debuutseizoen dus: maximaal geleerd, doelen behaald en mee in de koker van poule-indeling voor volgend seizoen.

Op naar het veld. Het veld waar nog onafgedane zaken liggen te wachten. Dat VEO gaat strijden voor het kampioenschap is geen geheim. Dit keer strijden én kampioen worden, in plaats van verliezen in de laatste ronde waardoor je concurrent met de beker aan de haal gaat.

Eerst nog een tweetal oefenwedstrijden voor de selectie: donderdag 26 maart thuis tegen Albatros en zaterdag 28 maart tegen en bij Korbis. Waarna op 4 april de tweede helft van het veldseizoen van start gaat.

Scroll naar boven