Afgelopen zaterdag kon de selectie van VEO weer een vierpuntenweekend bijschrijven. In een saaie wedstrijd wist VEO 2 haar tegenstander Weidevogels 2 ruim te verslaan met maar liefst 31-13. Waarna VEO 1 kampioenskandidaat Tempo 1 versloeg met 24-19.
VEO 2 speelde afgelopen zaterdag een wedstrijd waaraan je zag dat er weinig tot geen uitdaging in zat. VEO 2 werd niet uitgedaagd om tot het uiterste te gaan, zowel aanvallend als verdedigend. De eerste helft was niet eens goed, maar wel goed genoeg om Weidevogels al te laten weten dat er nul punten gehaald gingen worden. De tweede helft werd een doelpuntenfestijn, waardoor de wedstrijd eindigde met een dertiger op het bord. Mooie twee punten die ze bij kunnen schrijven in dit sterke zaalseizoen.
Daarna VEO 1 tegen Tempo 1. VEO is momenteel de regisseur van een actiethriller die “het kampioenschap in de overgangsklasse C” heet. Afgelopen zaterdag kreeg het de eerste titelkandidaat op bezoek. In deze poule is het ontiegelijk spannend en waren tot aan zaterdag maar liefst drie ploegen in de race voor het kampioenschap. Eigenlijk stond Tempo er prima voor om misschien wel binnen een jaar terug te promoveren naar de hoofdklasse. Maar dit sprookje gaat niet door. VEO 1 heeft naast Achilles ook Tempo aan de Voorburgse kar weten te binden.
Een wereld van verschil was er tussen Tempo in de eerste helft en Tempo in de tweede helft, terwijl VEO de gehele wedstrijd een prima niveau haalde. Soms wat ongelukkig in de afronding, maar slecht was het zeker niet wat VEO deze middag liet zien.
Zoals gemeld: Tempo startte prima afgelopen zaterdag. Het nam dan ook een 0-3 voorsprong en zou eigenlijk de gehele eerste helft de score dicteren. Gelukkig wist VEO wel mee te scoren en de wedstrijd maximaal op vijf doelpunten verschil te houden. Vanuit de terugknokfase tot 5-7, met een afstandstreffer van Lucas, volgde een fase van onoplettendheid. Te makkelijk kon Tempo tot scoren komen en het liep dan ook uit naar een verschil van maar liefst 5-10. Nul stress te vinden bij Tempo en alles leek erop dat zij deze middag “gewoon” met de twee punten naar Alphen teruggingen.
Gelukkig was VEO het hier niet zomaar mee eens en liet het zien dat Tempo zou moeten blijven strijden. Vanuit 5-10 werd het al snel 6-10 via een strafworp van Britt, die je misschien wel als tweepunter kan noteren, wetende dat ze de al gescoorde strafworp moest overnemen door het aanvragen van een time-out aan de kant van Tempo. Niet veel later viel de 6-11 aan de andere kant, waarna Daphne de zevende treffer voor Voorburg mocht noteren. Eén keer wist Tempo nog te scoren, waardoor de kleedkamers werden opgezocht bij een ruststand van 7-12.
Zo haalden beide teams een prima niveau deze middag. VEO was goed, maar Tempo zeker niet slecht. Kortom: details moesten verbeterd worden om dit Tempo te kunnen verslaan.
Na de prima eerste helft wist VEO zelf door te schakelen naar een hoger niveau. Mooi om te zien hoe deze ploeg zo is gegroeid. Het is in staat bij te schakelen, details te verbeteren en met fases een niveau te halen waarbij je je bijna afvraagt waarom er niet vier ploegen meedraaien om het kampioenschap, als je ziet wat ze kunnen tegen de grote namen in deze poule. Enfin, dromen mag, maar de realiteit is dat je niet meedoet om het kampioenschap en eerst moet winnen van deze titelkandidaat.
Een vlamstart na rust: Thom schiet al snel de 8-13 binnen. Tempo weet de 8-14 te scoren, maar hierna zijn ze het volledig kwijt. De scherpte in de afronding ontbreekt en VEO hijgt volledig in de nek doordat het zomaar een reeks van maar liefst zes doelpunten neerzet. Ik neem u mee: Meike met een afstandsschot, 9-14. Volgende aanval: Casper met een wegtrekbal na een mooie doorbraak van Thom, 10-14. Nog niets aan de hand voor Tempo, zou je zeggen. Niets is minder waar. 11-14 schot Thom, 12-14 strafworp Lucas, 13-14 strafworp David. Wedstrijd volledig in evenwicht. De storm zal wel gaan liggen, zou je denken. Maar nee hoor, de aansluiting was niet genoeg.
Het motto werd “erop en erover”. De 14-14 kwam uit Thom zijn handen, vanuit opnieuw een strafworp. Tempo had op dat moment geen grip meer op de kansen van binnenuit en voelde letterlijk niet alleen de wedstrijd, maar ook het kampioenschap uit hun handen glippen. VEO liep uit naar een 16-14-voorsprong, waarna niet veel later de tussenstand van 20-16 op het bord stond.
Even wist Tempo nog de energie te vinden om aan te zetten, in de hoop de wedstrijd te kantelen en met de schrik vrij te komen. Ze kwamen terug tot 20-18. Kon het dan nog? Actie naar binnen, tegenhouden en strafworp voor Tempo. De kans op de negentiende treffer. Time-out voor VEO. Heer ging klaarstaan en miste, de strafworp werd niet verzilverd. Uiteindelijk bleek dit de doodsteek. De energie was op, de tijd te kort. De druk ging eraf en zo kon VEO nog wat dikverdiende laatste goals noteren, waardoor de wedstrijd eindigde in een 24-19 overwinning voor VEO.
Zo weet VEO voor de tweede keer een titelkandidaat te verslaan. Na eerder Achilles nu ook Tempo. Volgende week wacht het treffen met het al gedegradeerde Velocitas. Waarna op 14 maart VEO misschien wel de volgende titelkandidaat treft in KVZ’23. In ieder geval een wedstrijd waar je bij moet zijn. Niet alleen omdat het een kampioenswedstrijd kan zijn voor de tegenstander, maar vooral omdat VEO blijkbaar goed is in het niet zomaar cadeau geven van punten. En uiteraard omdat het de laatste thuiswedstrijd is van dit zaalseizoen.
Maar eerst maar eens naar Leiderdorp om Velocitas te verslaan. Om 15.20 uur begint de wedstrijd van VEO 2 tegen Velocitas, waarna om 16.45 uur VEO 1 zal aantreden tegen Velocitas.