VEO 5 wachtte afgelopen zaterdag in de stromende regen een regelrechte kampioenswedstrijd! Directe concurrent Dijkvogels had eerder die middag gelijkgespeeld (9-9) tegen een school Scheveningse vissen. Bij winst was VEO 100 % zeker van de titel in 4e klasse VJ 22. Als tegenstander was ALO 4 te gast. Algemene Lichaams Ontwikkeling (dit keer geen diersoort als tegenstander…) was eerder op 5 april na een potje rollebollen in de Bosjes van Pex met 3-14 verslagen. De gasten hadden tot dit weekend in drie wedstrijden slechts tien keer weten te scoren en de Ontwikkeling begon de match puntloos onderaan. Heel Voorburg En Omstreken verheugde zich derhalve op een gehaktdag, maar de gasten uit de bewuste Bosjes van Pex (Heuh…. Waarom wonen zij trouwens in Bosjes??… En wie, wat of waar is Pex?… Enfin even bij de les blijven…) hadden duidelijk andere ideeën… Zij lieten zich niet zomaar als gehaktballen serveren…
Voorop gesteld, het was een merkwaardige middag met veel ongewone zaken: Topschutter Ricardo Muyres, Mister Tim, Janneke de Graaf en Raquel van Wezel ontbraken op het “tableau de troupe”. Oude vos trainer Olaf Hoogerdijk nam plaats op de coachplek, Sven Knijnenburg speelde zonder bril, het regende pijpenstelen, het zesde had de voorwedstrijd verloren (kon ook kampioen worden…😟…), Er was een neutrale scheidsrechter, Voorburg-Leidschendam was verstopt door een ongekend verkeersinfarct veroorzaakt door luid toeterende uitzinnige supporters die Westvliet niet konden bereiken… Waren dit slechte voortekenen? Het zou toch geen “Ajax”-scenario gaan worden??… In elk geval zou het niet lopen als gedacht…🫣…
De opstelling was door absentie van eerdergenoemde sterkhouders ook anders dan anders: De aanval was als vanouds de “RB20 van Max Verstappen”: Jada de Graaff, Sietske Scheffers, Sven Knijnenburg en Jesse Schelwald. Verdedigend stonden Birgit Moerkerken, Suus, Hristo Dest en Maarten van den Bosch klaar om de kampioensschaal binnen te harken.
De auto van Verstappen houdt van regen en dus stond het binnen vijf minuten al 2-0 door een korte kans van de Graaff en een balletje van Knijnenburg die uit een afvang blindelings de korf vond. De volgende verdediging begon veelbelovend met steals van Scheffers en de Graaff (beiden zeer in vorm vandaag…), maar VEO’s aanval zag door de regen de korf maar niet staan… ALO speelde rustig, bouwde langzaam op en wist na tien minuten weer op 2-2 te komen.
Hierop kwam de eerste aanval met verse regenbanden weer voor de korf. Tweemaal Knijnenburg uit een identieke situatie als zijn eerste goal (Schot van Scheffers afvangend lekker rustig verzilverend..) en op de tast een lepe omdraaibal bracht VEO halverwege het natte eerste bedrijf weer op voorsprong: 4-2.
Hierna kwam ALO ondanks goed voorverdedigen van de onzen weer op 4-3 tot van den Bosch de eerste en (en naar later bleek…) enige goal van zijn vak in de eerste helft wist te realiseren: 5-3 met nog ruim tien minuten te gaan… Aan werklust ontbrak het echt niet: Waar van den Bosch de korf eindelijk vond, sleurde en dirigeerde Moerkerken, was Suus steeds aanspeelbaar en Dest was in een bikkelharde (sportieve!) strijd gewikkeld met zijn “look-a-like” uit de Bosjes. Dit vak had het gewoon zwaar maar knokte voor wat het waard was… ALO weigerde los te laten en kwam weer op 5-4, waarna Scheffers met een mooi schot VEO met nog zeven minuten te gaan weer op twee goals voorsprong bracht, 6-4. Vervolgens brak een pechfase aan, waarbij menig korte kans onbenut bleef en de bal überglibberig leek… Lang verhaal kort: tot verbijstering van iedereen die het veld had weten te bereiken gingen onze druipnatte heldinnen en helden bij een stand van 6-7 de droge kleedkamers in…😱…
Kwam het door zenuwen? Speelde de glibberbal een duistere rol? Moesten in de rust brillen uitgereikt worden? Misten de onzen de rust en routine? Duidelijk was dat één vak moeite had met scoren (Raquel en Rico oh Rico waar waren jullie???…) en het andere vak met verdedigen (Timbo en Janneke??…)… Het zou toch niet, het zou toch niet….???
Na de thee (had coach Hoogerdijk er iets in gedaan??….) begon een partijtje armdrukken, waarbij de Graaff het eerste potje won. Met een fraaie doorloop bracht zij VEO weer langszij en was het aan het andere vak (Waar Anne Koot -casual tijgerprint verwisseld voor het Blauwzwart…- haar entree had gemaakt…). Vervolgens pakte de bikkelende Dest zijn vak op: binnen twee minuten waren de Voorburgers uitgelopen naar 9-7, waarvan Dests tweede uit een bijzonder fraaie combi met van den Bosch kwam.
Was nu (met nog 23 minuten te gaan…) het gat geslagen???… Want de RB20 kwam -terwijl de regen geleidelijk stopte…- weer voor de korf. In dit vak had de doorgaans zeer trefzekere Schelwald een zware middag maar versaagde geen seconde, kroop in de ondersteuning voor de vrouwen, rende als altijd en trok daarmee gaten voor zijn vakgenoten die het scoren simpelweg overnamen, met name de Graaff was een stralende ster…🤩… Bij 9-7 onderschepte zij de bal in de aanval, verdiende aansluitend een strafworp verzilverde die vervolgens koelbloedig waardoor VEO voor het eerst een gat van drie goals sloeg. Haar 11-7 (schot) was vrijwel de genadeslag voor de Pexers, die met hulp van een lopend damesblok een sprankje hoop hielden (11-8). Koot knalde deze echter met een poeier van afstand onmiddellijk weer aan gruzelementen: 12-8 met nog tien minuutjes op de klok. De Graaff en Scheffers (Al eerder benoemd: vandaag een paar apart…) met resp. schot en doorloop waren debet aan 14-8, waarna van den Bosch VEO’s eindtotaal op 15 bracht. Dat de Bosjesmannen en -vrouwen nog de dagprijs voor het lelijkste schot binnen sleepten en hun totaal daarmee op 10 brachten mocht de Voorburgse pret niet drukken: VEO 5 IS KAMPIOEN!!!!… 🏆…🥇…🥂…
VEO had het vandaag onverhoopt zwaar. De verdeling van de score over de vakken (resp. 10 en 5 goals) laat dit duidelijk zien. Er was regen, er was pech, ALO verdubbelde haar totaal aan doelpunten, maar ultimo gelukkig geen “Ajax”-scenario…Coach Olaf Hoogerdijk zette de ploeg in de rust weer op de rails (@Olaf: er is een vacature in Amsterdam, maar ik zou het niet doen als ik jou was…) Onverdroten volharding heeft zich uitbetaald, echt geweldig om te zien: Chapeau …🎩… hiervoor!
Het verhaal van dit team is u bekend? Na een zwaar eerste deel van de veldcompetitie, waarin men de sfeer toch heel goed wist te houden, volgde een verdienstelijke zaalcompetitie. Het was een genot om naar deze ploeg te kijken. Ze spelen gevarieerd, snel en sportief (geen gezanik of getoeter…). Ook als ze het moeilijk hebben (Het eerste deel veld was echt geen makkie en deze pot trouwens ook niet…) blijven ze op die voet doorgaan! De ploeg straalt frisheid en spelplezier uit. VEO 5 is de trotse kampioen van deze reserve 4e klasse. Dit kampioenschap is hen zeer gegund. En nu lekker (na)genieten van kampioenslimonade …😜… en op naar het Hemelvaart toernooi…
[Noot: De TC zal momenteel druk bezig zijn met de indelingen voor volgend jaar. Voorwaar geen lichte taak, dank hiervoor en succes ermee. Hmmm… Wil me natuurlijk nergens mee bemoeien…. Maarrrr…. Een tip om het jullie makkelijk te maken: VEO 5 is een eitje: gewoon houen zo! 👍🏻]
(Scores VEO: Jada de Graaff 5x/ Sven Knijnenburg 3x/ Sietske Scheffers, Maarten van den Bosch en Hristo Dest ieder 2x/ Anne Koot 1x.)
