In deze veldpoule is naast KOAG en Pernix ons vlaggenschip ook gekoppeld aan Fiks. Een heuse ploeg die in staat is zich in de zaal netjes te handhaven in de KL2 en op het veld de trekker goed weet over te halen. In twee potjes veldkorfbal was Fiks in staat om al 59 goals binnen te werken. VEO wist dus dat het een ploeg zou treffen die makkelijk scoort. Maar het was tevens een mooie wedstrijd om te kijken hoe ver VEO zelf was. Waren ze in staat het deze sterke ploeg moeilijk te maken? En misschien zelfs te stunten en punten te pakken?
Eerder op de middag speelde VEO S2 een wedstrijd tegen streekgenoot Achilles S3. Het doel is helder voor VEO S2: na de degradatie in het eerste deel van de veldcompetitie moet er minimaal worden gehandhaafd in deze overgangsklasse. Ik zeg ‘minimaal’, omdat er door een mooie winstpartij afgelopen zaterdag (17-22) zelfs naar boven gekeken kan worden. Een puik staaltje werk van de ploeg van coach Rot, die dit seizoen al veel moeilijke wedstrijden heeft gespeeld. Maar in deze veldcompetitie is het team in staat wedstrijden te winnen met goed korfbal en veel doelpunten. Zaterdag volgt de return tegen datzelfde Achilles S3. Winst betekent een flinke stap richting handhaving en dan kan het team zich klaarmaken voor de clash met Fortuna S4. Maar zover is het nog lang niet. Wedstrijd voor wedstrijd, en eerst nog maar eens winnen van Achilles S3.
Dan op naar VEO S1. De officiële aanvangstijd werd niet gehaald. De wedstrijdleiding had te maken met overmacht op de snelweg: een ongeluk veroorzaakte een flinke file. Gelukkig was de communicatie op tijd en helder, waardoor beide ploegen wisten waar ze aan toe waren. Iets voor vier uur kon de wedstrijd dan eindelijk beginnen: de wedstrijd tussen Fiks en VEO. Zoals eerder benoemd, een mooie meting van waar VEO op dit moment staat. Helemaal nu de ploeg langzaamaan weer compleet begint te raken — wat ook nodig is om überhaupt tegenstand te kunnen bieden aan deze op papier sterkere tegenstander.
VEO begon sterk aan de wedstrijd. Al snel wist Britt via een zelf veroorzaakte strafworp de 0-1 binnen te werken. Niet veel later kwam Fiks met de gelijkmaker en de wedstrijd was los. Waar in de vorige twee veldwedstrijden de doelpunten van VEO schaars waren, was dat deze middag anders. VEO speelde goed — sowieso in de eerste helft, maar eigenlijk kan ik alvast verklappen: de gehele wedstrijd.
Het verdedigende plan klopte en aanvallend scoorde de ploeg mee. Fiks wist wel een gaatje te slaan naar 4-2, maar via een schot van Bouke en kort daarna een doelpunt van de weer fitte Karin werd het weer 4-4. Sterker nog, VEO had in deze fase gewoon het betere van het spel. Via 5-5 kwam VEO zelfs heel ondeugend op voorsprong met 5-6, via het handelsmerk van Bouke: een frommelpoging onder de paal die resulteerde in een strafworp. Fiks wist waar het aan toe was. Zo makkelijk als het de afgelopen twee weken ging, zo anders zou deze wedstrijd verlopen — dat hadden ze wel door.
Dat merkte je ook: Fiks schakelde door, ging een versnelling hoger spelen en bracht meer focus in hun spel. En met resultaat: vanuit de 5-6 achterstand wist Fiks de stand om te buigen naar een driepuntenvoorsprong van 9-6, en richting rust zelfs uit te breiden naar 12-8. Larissa deed net voor rust nog wat terug met een schot, waardoor de achterstand werd verkleind tot 12-9. Een achterstand waar je trots op kunt zijn. VEO speelde goed deze eerste helft en Fiks zeker niet slecht. Dikke complimenten dus voor wat de ploeg deze eerste helft op de mat legde.
Tijd om de details te bespreken, hier en daar wat foutjes eruit, en dan maar eens zien of Fiks goed genoeg is om van dit VEO te winnen. Net na rust gaf Fiks in ieder geval het signaal af dat het zo snel mogelijk klaar wilde zijn met de wedstrijd. De hete adem van VEO in de spreekwoordelijke nek voelde niet fijn. Fiks liep dan ook uit naar 15-10. Tijd voor de eerste time-out. Even de koppies weer op scherp en zorgen dat we de goede dingen van de eerste helft nog een keer tonen. En met effect: snel wist VEO via Larissa, Karin en Bouke het gat te verkleinen naar twee doelpunten, 15-13.
In deze fase was de coach van Fiks niet tevreden, dus wat wissels en een time-out. Fiks moest gaan aanzetten in deze tweede helft, wilden ze de punten in Oegstgeest houden. Want in deze fase was het te pover om VEO onder zich te houden. Wat volgde was een soort ‘ja en amen’-effect van Fiks. VEO kwam nog wel tot kansen, maar viel stil qua doelpunten. Juist deze fase voelde Fiks goed aan en liep uit van 15-13 naar 22-13.
Dit verdiende VEO niet; ze speelden veel te goed om met zo’n groot gat te verliezen vandaag. Reden voor de tweede time-out. Eén keer opladen, één keer rammen, en jezelf belonen voor een goede wedstrijd. Nu was het de beurt aan VEO om effect te geven aan de time-out. Vanuit 22-13 kwam de ploeg van Schippers en Hereijgers via tweemaal David en tweemaal Casper terug tot 22-17. Een dragelijke einduitslag. En tevens een dik compliment voor wat VEO vandaag op de mat legde tegen deze ploeg. En zoals de titel al zegt is het verlies een bitter pil maar het resultaat zoet. Als je beseft dat VEO goed speelde en Fiks echt aan de bak moest om te winnen vandaag.
En wie weet: als de details verbeteren, er net wat minder fouten worden gemaakt, en VEO net zo goed of zelfs beter speelt — en Fiks een mindere dag heeft — dan kun je gewoon winnen van deze ploeg.
We gaan het zien. Aanstaande zaterdag de returns tegen respectievelijk Achilles S3 en Fiks S1. De selectie start om 14.30 uur met de wedstrijd van S2, waarna aansluitend de wedstrijd van VEO S1 tegen Fiks. Tot zaterdag!