In Krimpen moest VEO S1 aantreden tegen KOAG S1. In de oefencampagne werd ook al gespeeld tegen deze tegenstander. Toen moest VEO duidelijk zijn meerdere erkennen in KOAG. Zo makkelijk als het de vorige keer ging voor de ploeg uit Krimpen, zo moeizaam wisten zij afgelopen zaterdag te winnen van VEO (12-11).
Vorige week leverde het aantreden tegen Pernix met een gehavend team uiteindelijk een nipte verliespartij op. We zijn twee weken verder en de vracht aan geblesseerde spelers is wat lichter geworden. Lucas kon deze week weer aantreden en zijn eerste minuten maken na lange tijd. Toch kon VEO slechts met drie van de vijf basisheren starten, vanwege werkverplichtingen van Bouke. Ivan vulde wederom de openstaande plek in en deed dat met verve – waarover later meer.
Veldkorfbal kan soms een doelpuntenfestijn opleveren, maar deze zaterdag waren de doelpunten schaars. Het was aan beide kanten pover: verdedigend goed, maar met een gebrek aan overtuigingskracht om goals te maken. KOAG kwam pas na vier minuten spelen op een 1-0 voorsprong via een strafworp. Veel terugdoen kon VEO niet. Het kwam wel tot kansen, maar samenvattend voor deze hele middag was dat de bal maar moeizaam door de korf ging. KOAG wist dan ook in de daaropvolgende aanval hun kansen wel te verzilveren tot 2-0.
Tijd voor de vakwissel. Tijd om te zien of het andere aanvalsvak van VEO het vizier wel op scherp had staan. Ook dit vak had veel moeite met scoren. Toch wist David, via een goede in-uit-beweging, druk naar binnen op te bouwen. Zijn tegenstander kon niets anders doen dan aan de noodrem trekken, met een strafworp als gevolg. David bleef koelbloedig, en het verschil was teruggebracht naar één doelpunt.
De wedstrijd kabbelde voort waarbij VEO echt wel zijn best deed. Het speelde niet werelds, wat ook niet altijd hoeft maar het maakte gewoon geen goals. Daartegenover stond een KOAG dat net wat gelukkiger was in de afronding, maar eigenlijk ook gewoon matig speelde. Dit soort helften heb je er soms tussen zitten: frustrerend, omdat niets lukt, en je niet echt aan het genieten bent van een mooie pot korfbal. Uiteindelijk zoeken we de thee en de kleedkamer op met een achterstand van 7-3. Drie goals is wel erg mager, maar aan de andere kant: maar zeven tegen. Dat geeft de burger moed, zeggen ze dan. Slecht spelen en nog 25 minuten hebben om een gat van vier te verkleinen, wetende dat de tegenstander ook niet in beste doen is.
In de tweede helft stond er een veel beter VEO. Het werd stukje bij beetje gelukkiger in de afronding en kwam via een schot van Casper dan ook al snel terug tot een 7-4 stand. KOAG deed iets terug via een strafworp, waardoor het verschil weer vier doelpunten werd. In de daaropvolgende fase was Ivan goud waard voor zijn team. Eigenhandig scoorde hij met een afstandsschot en een korte kans de 8-5 en 8-6. Hierdoor was het verschil nog maar twee doelpunten en kwam er 100% geloof terug in de Voorburgse ploeg.
KOAG merkte dit en zette aan. Vanuit de 8-6 tussenstand vergrootte KOAG het gaatje naar drie goals via een korte kans: 9-6. Meike, die ondertussen van vak was gewisseld, kreeg de kans om een vrije bal te nemen. Die had ze zelf veroorzaakt, nadat haar dame zowat haar oog uit haar hoofd prikte. Aanleggen, even de korte kaats opzoeken, en bam – die zit. VEO weer terug tot een verschil van twee goals. Maar vooral fijn dat er een vakwissel komt en Ivan weer kon aanvallen. Hij was ‘hot’ in deze fase. En als je team zo moeizaam scoort, is het als coach fijn om te merken dat er een speler is die dan alles in goud laat veranderen.
Eerste schot raak: 9-8. Bal naar de andere kant, snelle onderschepping, volgende aanval. In-uit-beweging en weer raak: 9-9. Wedstrijd volledig in evenwicht, waardoor het weer alle kanten op kon. VEO had in deze fase volledig grip op KOAG. Het schortte er alleen aan om in de fase van gelijke stand door te drukken en KOAG de genadeklap te geven. Ondanks de goede druk wist KOAG, naarmate de wedstrijd vorderde, toch weg te lopen naar 11-9.
Maar goed, Ivan kwam weer in de aanval, wat hoop gaf. KOAG probeerde hem echt wel te ontregelen, maar kreeg in deze tweede helft geen grip op hem. Eerst de 11-10 via een vrije bal, daarna met een onderhandse worp richting de korf: de 11-11 vloog door de mand. Ivan eruit, Lucas erin om verdedigende druk te kunnen leveren, zodat Ivan in het andere vak weer kon aanvallen.
KOAG bleef koelbloedig. Na een doorbraak wist hun speler de bal door te spelen naar de rebounder, die de 12-11 binnenschoot. In de laatste fase van de wedstrijd kreeg onze aanval nog wel kansen, maar geen goal.
Zo eindigt opnieuw een wedstrijd van VEO in een “eenpuntsverliespartij”. Tsja, dit zijn zure verliespartijen. Aan de andere kant zegt het veel dat VEO dit in deze fase op de mat kan leggen. Betekent dit niet gewoon heel veel goeds voor de periode na de meivakantie? Ik weet het wel zeker – al helemaal als we ervan uitgaan dat er dan weer wat geblesseerde spelers hersteld zijn.
Voor nu twee weken rust vanwege de meivakantie, waarna op 10 mei VEO zal aantreden tegen het sterke FIKS. Een gerenommeerde ploeg die makkelijk scoort en in de zaal uitkwam in de KL2. Ideaal om je te meten aan een ploeg van dit kaliber – en laat hen eerst maar eens een plan verzinnen om óns te kunnen verslaan. Want dat VEO S1 iedere week vol gas gaat en haar huid zo duur mogelijk verkoopt, mag wel een duidelijke conclusie zijn.