Na een lang en slopend zaalseizoen is de tijd weer aangebroken voor het veldkorfbal. Het vooruitzicht van de voorjaarscompetitie is dat er lekker buiten gekorfbald kan worden in het mooie weer.
De planner van het KNKV heeft er weer een mooi raadsel van gemaakt. Er moest deze week al voor de punten gekorfbald worden, wetende dat die week erna heel korfballend Nederland vrij is door de landelijke finales in Ahoy. Schuif het programma gewoon op tot na de finales (net als de ereklasse) en je krijgt gelijk een logische verdeling, maar goed, dat is niet aan mij. We moesten het ermee doen en mochten dit weekend aantreden tegen Pernix S1. Al drie seizoenen op rij worden VEO en Pernix tijdens het veldkorfbal aan elkaar gekoppeld. Zo ook deze voorjaarscompetitie, waardoor de ploegen voor de vijfde keer elkaar troffen in drie achtereenvolgende seizoenen. De titel deed al het een en ander vermoeden en hieraan is niets gelogen. Dat VEO S1 niet compleet en fit aan het veldseizoen kon beginnen, was een understatement. De VEO-selectie zit momenteel even in de hoek waar de klappen vallen wat betreft blessures zowel in VEO S2 als VEO S1. Zo konden dit weekend Marije, Karin en Lucas sowieso nog niet starten. Waarnaast Thom en Meike opgelapt werden, maar we zeker niet over 100% fitheid konden spreken. In zo’n weekend is het tijd voor andere spelers om op te staan. De wedstrijd van VEO S2 is verplaatst zodat de tegenstander Fortuna S4 mee kon om voor Fortuna S1 te supporten. Die in het hoge noorden een play-offwedstrijd speelde tegen LDODK voor een plek in de Ahoy-finale. Genoeg over de randzaken, we gaan het maar eens hebben over het korfbal.
Geen voorwedstrijd dus, wel een zee aan tijd om je voor te bereiden op deze wedstrijd. Wat heeft geleid tot een scherp VEO bij de start van de wedstrijd. Na het tegenopstellen van Pernix kon de wedstrijd beginnen. Twee minuten had VEO nodig voor de eerste goal viel: een mooi afstandsschot van Casper trof doel, waarvan later zou blijken dat het niet zijn enige goal deze middag was. Twee minuten later een wegtrekbal van Bouke en er kon gewisseld worden van functie. Dat Pernix niet per se scherp was begonnen aan de wedstrijd, was wel duidelijk. Ook het tweede aanvalsvak was in staat makkelijk twee goals te maken via Thom en David, waardoor er een 4-0 stand op de borden stond. Pernix kreeg in deze fase geen controle op onze aanval en speelde zelf ook slechte aanvallen, waardoor er geen 4-2 op het scorebord kwam, maar VEO via twee maal Casper op een 6-0 voorsprong kwam. Een hele comfortabele marge, waardoor Pernix niets anders kon dan een vroege time-out nemen om het vervolgens even te laten donderen. Dat die time-out binnenkwam bij de spelers van Pernix, was wel duidelijk. Vanuit een 6-0 achterstand vocht de ploeg zich terug in de wedstrijd, waardoor het tien minuten voor de rust terug was gekomen tot de stand 6-5. VEO had het in deze fase zichtbaar moeilijk. Het kwam zeker wel tot kansen, maar de scherpte was ver te zoeken. De marge werd wel weer vergroot naar twee doelpunten verschil via Laura (die in de basis mocht starten voor de geblesseerde Marije). Een aanval later een tegengoal, waarna deze opgaande strijd doorging tot aan de rust. Zo net voor rust kon VEO wel met een voorsprong de kleedkamers opzoeken na een ver afstandsschot van Bouke die mooi door de korf vloog. Ruststand: 9-8. Na een goede start lag de wedstrijd weer volledig open en waren, zoals zo vaak, op het oog de ploegen aan elkaar gewaagd.
We kunnen niet zeggen dat Pernix snel leert van eerder gemaakte fouten, want ook na rust vloog VEO uit de startblokken. Via goals van Casper, David en de voor Thom ingevallen Ivan begon VEO voortvarend aan de tweede helft en noteerde de ploeg een 12-8 tussenstand, waardoor Pernix weer volledig in de achtervolging moest. Via weer een goal van Casper (zijn 5e) kwam VEO op 13-9. Maar daarna kwam op miraculeuze wijze zand in de motor. VEO was prima in staat kansen te nemen en goede aanvallen te draaien, maar zelfs open kansen in deze fase troffen geen doel. VEO scoorde met nog 20 minuten te spelen in de tweede helft de 13e goal. Wetende dat VEO is geëindigd op 14 goals, is de afloop desastreus deze middag. En ja, bij veldkorfbal hoef je niet altijd twintig goals te maken om te winnen. Met een slechte dag van je tegenstander had misschien 14 goals genoeg geweest. Maar als je zo vroeg in de tweede helft je een na laatste goal maakt, heeft de tegenstander simpelweg te veel tijd om het gat te dichten. Uiteindelijk weet Pernix twee minuten voor tijd zelfs via twee strafworpen op voorsprong te komen met een twee punten marge. Na de 13-15 van Pernix belanden we nog in een tumultueuze slotfase. De speler van Pernix die de 13-15 scoort, krijgt een soort lichte krampaanval, maar de coach van Pernix handelt niet. Sterker nog, geen heer van de bank mocht de bank verlaten om in te vallen, hoogstwaarschijnlijk om de tijd te rekken en het tempo uit het spel te halen. Het scheidsrechterskoppel heeft dit door, ziet de speler naar de grond zakken, wijst en wacht, pak hem beet, een seconden of 30. Doordat er niets gebeurt en de coach van Pernix niet handelt, besluit de scheidsrechter in te fluiten, waardoor Pernix met drie i.p.v. vier mensen in een vak staat. Thom scoort hieruit een doorloopbal, waarna de scheids de goal goedkeurt. Weer 30 seconden later besluit het leidende koppel alsnog de goal af te keuren en moet VEO de bal opnieuw uitnemen. Of binnen een overleg de een de ander heeft overruled, zullen we nooit weten. Wat we wel weten is dat de scheidsrechters iets doen wat normaal echt nooit zou gebeuren. Normaal wordt dit afgedaan met een fout en excuus van de scheids en door, maar deze keer dus niet. Uiteindelijk hadden de scheidsrechters net zo goed de goal kunnen laten staan, want uit de opnieuw te nemen uitbal weet Casper alsnog via een strafworp zijn 6e goal te maken en de einduitslag te noteren op 14-15. Door alle tumult was er namelijk geen tijd meer om de bal te onderscheppen en te proberen een 15e goal te maken voor VEO.
Zo eindigt deze confrontatie, geheel tegen de verhoudingen in, op een verliespartij voor VEO. Maar complimenten mogen er gegeven worden aan de ploeg, hoe ze Pernix hebben bestreden. Meerdere keren hadden ze Pernix in de houtgreep. Een fase van minimaal een kwartier waarin je niet scoort, is debet aan deze verliespartij. Maar over de uitvoering van het plan alleen maar complimenten. Nu een week rust. Een week om aan de fitheid te werken. Een week de tijd om waar mogelijk de geblesseerden op de lijst wat minder te maken. Waarna op 19 april VEO S1 tegen en bij KOAG uit Krimpen a/d IJssel de veldcompetitie zal hervatten.